Contact Informatie

Een organisatie in ontwikkeling

De ontwikkeling van Organisatieregie is een zoektocht geworden. Een zoektocht die deel is van de transitie waar de samenleving zich in bevindt. Het bedrijf staat niet centraal, maar de missie en de visie. Een organisatie heeft geen vaste structuur en omvang en is een open systeem.

Mooie uitgangspunten, maar die tegelijkertijd veel vragen oproepen.

In 2013 besloot ik samen met drie collega-adviseurs van Phaos (Willem Koerselman, Lily Schuimer en Robertjan Uijl) om een nieuwe organisatie op te zetten. Vier zelfstandige adviseurs in een soort maatschapverband, die ondersteund zouden worden door een kleine BV met Heleen Buikema als office manager. De BV zou ook de rechtspersoon zijn voor de opdrachten. De adviseurs waren leidend op inhoud en omzet. De BV ondersteunde met administratie en marketing. So far so good.

Hoe zeer hebben we onderschat hoe sterk de cultuur en werkwijze van Phaos bepalend zou worden voor onze organisatie. Je probeert de sterke punten mee te nemen, maar je kunt de zwakte niet zomaar achterlaten. Een van die zwaktes was dat veel medewerkers van Phaos dreven op de acquisitiekracht van Jo Bos en de goodwill van Phaos. Het bouwen van een bureau in een laagconjunctuur is moeilijk. En in plaats van versterking met nieuwe adviseurs, verdween eerst Lily die meer vrijheid wilde hebben om haar eigen weg te gaan. En vlak daarna ging Willem weg, omdat het profiel van Organisatieregie onvoldoende voor hem werkte.

Resultaat was dat we een BV hadden met vrij hoge kosten en te weinig omzet. Robertjan en ik hebben de vlucht naar voren gekozen en hebben Sanne Stolk en mijn dochter Machteld aangenomen. Maar vanuit de achterstand die wij intussen hadden opgelopen, kwam het te laat. Ook werd duidelijk dat het profiel van ons vieren zo verschilde, dat we moeite hadden om de synergie productief te maken. Daarmee kwam het besluit dat ik Organisatieregie alleen door zou zetten. Sadder and wiser, maar ook trots. Trots op het feit dat we onze uitgangspunten overeind hebben gehouden. Hoewel de naam constant is, is de werkelijkheid erachter wel veranderd.

Daarmee is ook het profiel veranderd. Ondanks mijn affiniteit met projectmanagement (al in 1995 schreef ik mijn eerste boek over dit onderwerp), ligt mijn focus op Sturen van gelijkwaardige samenwerking, ofwel regievoering. Dat dit vooral toepasbaar is in programma’s en netwerken, is niet zo vreemd.

Tegelijkertijd is mijn rol veranderd. Ik beschouw mijzelf nu meer als expert en filosoof (een aardige paradox), dan als adviseur, procesbegeleider of trainer. Ik vind het fijn om mijn kennis en ervaring te delen en vooral ook nieuwe inzichten te ontwikkelen. Enkele keren per jaar trek ik mij in Zweden terug met collega’s om ideeën uit te werken en te schrijven. Maar ik kom graag bij alle verschillende klanten om een bijdrage te leveren en nieuwe inspiratie op te doen.